Chateau van Cherboulon (F)

  

Foto Links: Rogier stond oog in oog met het Spook,nooit zal hij meer in de buurt van het Kasteel komen.Gelijk nog drie anderen personen.
Foto rechts: Hier staat op een tekening afgebeeld het portret van de 2  Spokende zusje; Links Emilie en rechts Louise. Zij waren samen
met hun broer heer en meester in het Kasteel !Niemand werd er geduld en werd er acuut uitgeknikkerd.

  

Foto Links: Uit deze schuur kwam héél veel herrie en er bleken alleen maar meubelen in te staan en een antieke koets. Foto Rechts: Dit is de beroemde trap waar het spook naar beneden kwam om bezoekers de stuipen op het lijf te jagen wat dan ook al diverse keren is gebeurd !

Ik hoorde het verhaal en moest lachen,ik ging er van uit dat het verzonnen was om mij gek te krijgen. Maar enkele weken later sprak ik weer iemand die er ook ooit geweest was en die kwam met het zelfde verhaal als Rogier. Ook hij had een witte waas op hem af zien komen en er waren nog meer mensen die het hadden ondervonden. Toen vond ik het wel erg interessant worden. De andere dag zag ik Mireille en vroeg haar of zij toestemming kon vragen dat ik kon fotograferen in het Kasteel. Lachend vroeg ze of ik het durfde, ja hoor waarom niet. Twee dagen later kwam het antwoord ik mocht in het hele kasteel mijn gang gaan. Lachend zei ze nog dat als zij aan het werk was de radio er mee uitschee en er voetstappen boven op zolder te horen waren. Alleen bij 1 deur had ze het niet meer ,ooit deed ze deze deur open en er stond een witte waas voor haar neus. Deze emotie foto kon ik gelukkig vastleggen.

De dag dat ik naar het Kasteel ging ,miezerde het een beetje maar dat hield me niet tegen ,op mijn gemakje liep ik door de tuin en kwam op een gegeven moment bij een grote schuur. Bij de laatste deur hoorde ik gerammel van kettingen,er naast zat een raampje en nam hiervan een foto,verder gaf ik er geen aandacht aan het lawaai. Ik dacht nog er staan koeien op stal. Het was immers een boer die het spul geërfd had. Toen ik 's avonds Mireille zag vroeg wat er in de schuur stond. Niks! Oude meubelen van het Kasteel en een oud rijtuig. En ik hoorde zoveel herrie hier achter de deur vandaan komen! Mireille lachte en zei "Het spookt daar echt hoor". Nou toen had ik er zin in. Ik zei tegen Mireille dat ik zondag binnen in het Kasteel mijn opnames zou maken. Durf je dat ? Ja hoor geen probleem. Misschien kwam ik die gek van de schuur wel tegen.

  

Mireille wijst de plek aan waar het spook zich aan Rogier had laten zien. 
Dit was de gang waar het spook met een noodgang de mensen de stuipen op het lijf jaagden zo ook Rogier hier in de gang.

Zondag middag 16 uur,

Ik reed naar het Kasteel van de Markies en zat te denken wat ik er allemaal tegen kon komen. Toen ik aankwam op het terrein ging ik eerst naar Mireille die was bezig in het gebouw van de Rentmeester. Een bakkie koffie en bij het 2e bakkie schee de radio er mee uit .Ik keek er naar en kon niks ontdekken we vonden het allebei een vreemde gebeurtenis en ik had er ook niet zo gauw een antwoord op. We praten weer verder dat Pierre (dit was degene die het kasteel had geërfd) 's nachts altijd iemand hoorde lopen op de boven verdieping. Ook werd er wel eens een deur dicht gegooid.

Mirteille zei dat Pierre het eigenlijk normaal vond en er aan was gewent."Och het was toch maar familie". Ze zouden hem geen kwaad  doen. Inmiddels was de radio weer uit zich zelf gaan spelen. Dit euvel ben ik trouwens wel vaker tegengekomen. Mireille zei nog dat het  Kasteel 20 jaar leeg had gestaan na het overlijden van de laatste bewoner ene Louise Berthellier dit was de laatst levende dochter van de Markies en het vreemde was hoewel er in de buurt vele kastelen staan en er altijd wordt ingebroken in die dingen er nog nooit iemand het in zijn hoofd heeft gehaald om het kasteel te betreden om iets weg te nemen. Néé , zelfs het zout en peper stelletje stond er nog terwijl 20 jaar de deur gewoon heeft opengestaan !!! Ik vond het verbazing wekkend dat dit gebeurd was en zei dat het dan wel héél sterk moest zijn geweest het spook van Cherboulon. Mireille keek me aan en zei wanneer ga je er naar binnen ? Durf je nog wel ?? "Nu"riep ik en in plaats van de binnen deur te nemen was ik van plan om via de hoofd ingang te gaan. Gewoon dat wou ik ; officieel  binnen treden in het Kasteel van de Markies. Ik stond op pakte mijn camera's en ging naar buiten ,op naar de hoofd ingang.

Ik stond voor de hoofdingang van het Kasteel en keek naar de deur en vooral het slot,er zat helemaal geen slot in en het had er ook nog nooit ingezeten ! Ik duwde de deur open en kwam in een hal terecht , direct was er een spanningsveld aanwezig of er 380 volt op stond. Dit was geen gewoon geval maar één van de betere zware klasse ! Ik stelde mijn vragen: Mag ik binnen komen ? Ja!   Ben jij het spook van Cherboullon  ? Onder andere !  Ha er zijn er dus meer ? Ja ! Ik stapte de hal binnen en het leek net of ik dwars door het spook heenliep."Steenkoud"was het. Links in de hal was een kamer waar meubelen stonden en een piano, zelfs het oude behang zat er nog tegen de muur, weliswaar aan de bovenkant losgelaten door het vocht .

Rechts was de oude woonkamer en stond nog alles op zijn plek zoals de laatste bewoner er in heeft gewoond. Het is natuurlijk niet domweg alleen maar foto's knippen, nee als je er toch bent dan is een kort onderzoek uiteraard mooi meegenomen en wat mij het eerst opviel was dat de kamer zat vol stof en spinnenwebben , alleen een antieke houten bank was geheel stofvrij ! Dat was vreemd zaten hier de spookjes met elkaar te praten ? De middelste deur ging naar een fraaie ronde houten trap die naar een hal boven leiden waarop 3 slaapkamers op uit kwamen. Bij alle kamers zaten de luiken dicht en lag de kamer in het duister. Ik opende de luiken om een betere kijk te hebben  op het antieke meubilair. Dit stond nog net zo en de bedden zagen er uit of ze net waren opgestaan om aan het werk te gaan. Je zou niet zeggen dat het 20 jaar leeg stond. Eén kamer bevatte nog een deur naast een groot hemelbed en hierachter lag een gang naar nog eens drie kamers.

  

1e foto: De huiskamer wat opvalt op de zwarte bank zit geheel geen stof !!
2e foto: De slaapkamer van Emelie hier speelde de strijd zich af tussen de 2 zussen en het mysterie rond Marie.
Ook deze plek was zeer heftig !!

Alleen toen ik de gang in wou stappen in het half duister was er iets wat mij tegen wou houden. Ik riep mijn jongens en vroeg of ze mij wilden helpen. Er vlogen een paar lichtflitsen door de gang en ik kon gewoon naar de kamers toe gaan.  Ik wist dat dit het middelpunt was waar het zich allemaal afspeelde. Ze bleven door de gang en kamer rennen. Later kwam ik er achter dat dit de slaapkamers betrof van de 2 zussen en een broer. Het spook wat beneden stond liep met mij mee door het kasteel en wat dus in de gang aan het rennen was ,was weer iets anders. Ik wist toen ook nog niet dat ik een compleet mysterie zou oplossen met een wel heel gelukkige afloop. Maar één ding wel van het spook had ik geen last en van het andere spook ,och dat hadden mijn jongens opgelost,die was wel even mak en zou niet zo vlug nog iets bedenken om mij te dwarsbomen.

Ik liep verder door het kasteel en ging naar de zolder , allemaal oude meubelen uit de tijd van de familie van de Markies Berthellier. Ik vond in de oude werkkamer van Louise Berthellier allemaal modebladen van uit Paris uit het jaar 1883 , er lag daar voor een vermogen aan historisch materiaal dat gewoon lag weg te rotten onder de lekkages van het dak. Oude agenda's van de Markies Jean Bertthellier en oude kasboeken. Hierin stond vermeld dat hij 500 ha land om het kasteel had liggen en welke een groot deel verpacht was,waaronder ook nog enkele boerderijen. Geen kleine jongen voor die tijd ! Ik was erg onder de indruk en zo bezig dat ik het hele spook vergeten was. De andere kant van het kasteel daar lag de bijkeuken en de beroemde trap naar boven,hier had Rogier en alle anderen het spook van Cherboulon ontmoet als een duidelijke witte waas die in snel tempo op de bezoekers af kwam  en iedereen de stuipen op het lijf jaagde. Maar ik stond te wachten met de camera in de aanslag op het grote moment, alleen dat kwam niet.



Na 20 jaar zagen de kamers er nog net zo uit als toen Niks verdwenen terwijl de deur openstond.

Vele foto's rijker ging ik huiswaarts en wist dat ik nog een keer naar de plek zou moeten gaan om nog een keer naar binnen te gaan.
3 Dagen later ging ik met J. er naar toe die wou het ook wel eens zien hoe het er uit zag. Zij had al steeds iets met ene Marie Louise, steeds noemde zij die naam en ik had van niemand zo'n naam gehoord,dus was ik zelf op onderzoek gegaan. En waar doe je dat beter als op het familie graf van de Familie Berthellier. Op de grote marmeren zuil stonden alle namen van de familie en daar stond een naam !! Marie Louise ! Hé,ik had iets maar niet de naam van Marie Louise en J. zei steeds die naam,dus er was iets aan de hand. Daar moesten we induiken,dat was het grote Mysterie !!

  

Ik ontdekte het familie graf op het kerkhof en dit gaf aan dat Marie een kind was wat op jeugdige leeftijd was overleden.
En het was dus niet de dochter van Emilie maar van Louise Berthelier.

Ben nog enkele keren terug geweest naar het kasteel ook met andere paragnosten en geen van allen voelde zich op zijn gemak in het Kasteel. Het liefst stonden ze weer direct buiten. Maar om een lang verhaal kort te maken kwamen er de antwoorden binnen stromen,

Wie was het die dat lawaai maakte als een Poltergeist in de grote schuur ? De Negatieve broer van de 2 zusjes.

Wat is er aan de hand in de boven gang van het Kasteel bij de slaapkamers ? Een Strijd op de kamers en gangen.

Tussen wie ?  De twee zussen.

Waar is dan die broer Alfred ?  "Weg" Te grazen genomen ,hij wou je aanvliegen.

Spookte zij er alle drie ? Ja.

Waarom gaat de strijd van de zussen ?  Om Marie Louise ! Maar die bestaat niet !! Marie,Marie,Marie. Ja, dat was een dochter,toch? Ja ! Hé ; een dochter van één van de twee zussen ? Ja ! Echtgenoot !   Louise is nooit getrouwd geweest ! Dus moet het van Emilie zijn !  Ja.  En langzaam begonnen de puzzelstukjes in elkaar te passen !

     

1e foto: Louise op haar paard plm.1920

2e foto: De Markies in betere tijden

3e foto: De zoon van de Markies Alfred Berthelier die mij wou aanvliegen bij de 3e deur van de grote schuur.
Gezien de herrie dacht ik dat er koeien op stal stonden.

Er was dus een strijd om Marie door de twee zussen. Ik vroeg aan mijn begeleiders of zij de echtgenoot konden ophalen en dan zou J. als Medium optreden. Die zelfde avond om 23.40 uur zou de echtgenoot van Emelie binnen gebracht worden om antwoord te geven. Hij wist waar Marie was gebleven,zij was door hem uit huis geplaatst om dat het een slippertje was tussen hem en Louise. Louise was al bij ons binnen gestapt en zei alleen maar ik wil mijn kind terug !! Het bleek dat dit slippertje absoluut niet kon en zeker niet in de kringen van de Markies,dus moest het kind verdwijnen. Ik vroeg aan Louise wie er spookte in het Kasteel. Mijn broer en Emilie die wilden koste wat het kost het familie geheim bewaren. Ik had al gauw door dat Louise niet negatief was,zij was wel naar het licht geweest en daarna weer terug gekomen om haar kind op te eisen.  En nu begreep ik de combinatie van Marie Louise ! Louise zei alleen maar ik wil mijn kind terug !  Wij zullen daar voor zorgen dat het goed komt. Waarom is iedereen uit dat Kasteel gejaagd ? Door het geheim. Maar waarom ik niet ? Je gaf vertrouwen om mij te helpen. Wist je broer niet waar Marie was ? Néé.

23.40 uur.

Ik voelde een heftig energie veld de kamer vullen en we waren klaar om de vragen te stellen. J. ging in trance; Ik ben niet de echtgenoot,die wou niet ! Hij is van Midden Frankrijk naar het Noorden getrokken en is toen een nieuw leven begonnen.  Ik ben de Pater van het klooster waar Marie is afgegeven en waar zij ook op jeugdige leeftijd is overleden. Dus jij weet waar Marie nu is ? "Ja".De spanning was te snijden in de kamer. Ik zei "jongens ga haar ophalen voor de hereniging met haar moeder. 10 minuten later voelde wij een zéér emotionele spanning in de kamer ,daar was Marie herenigd met haar moeder Louise. We lieten ze maar even gaan en ze mochten bij ons blijven in een voor hun veilige sfeer om alles even op een rijtje te zetten. We hadden het mysterie van de Fam.Berthellier opgelost.

Maar ik was nog niet klaar want zo heftig en nog niet alles op de foto, althans voor mij niet genoeg. Ik ging dus nog één keer binnen treden in het Kasteel. Ik liep gelijk naar boven naar de slaapkamers van Emelie en Louise. Daar was het rustig ! Er liep niets meer door de gangen. Wel klonken de woorden in mijn hoofd "ik haat je " .Ik trok mij er weinig van aan,we hadden gewonnen ,dat telde ! Ik liep op mijn gemakje door het kasteel , het voelde een stuk rustiger , alleen zou er een uitdrijving nodig zijn om Emilie daar weg te krijgen maar Pierre verzette zich daar tegen. Och,het is familie en daarmee was de kous af. Negatief of niet daar had hij geen boodschap aan,dus we konden verder ook niets doen. Emilie zit er nog steeds en Pierre hoort haar 's avonds door de gangen lopen. Emilie heeft nooit geprobeerd om mij te grazen te nemen want dan had ook zij in de handen gevallen van mijn begeleiders. Ik was benieuwd wat er op de foto's stond.

 

Op deze Dia aan de linkerkant van het raam staat vrij duidelijk te zien "Emilie" de meest kwade zus die 20 jaar alle pottekijkers buiten het kasteel heeft gehouden. Zij was het die in een witte waas met een normale lengte door de gangen bewoog van het Kasteel van Cherboulon. Op zich zelf vind ik dit één van de mooiste en duidelijkste opnames. En nu de vraag waar was het spook wat al die jaren hun geheim en kasteel bewaard en beschermd heeft gehouden ? Ik had het zo gauw niet in de gaten toen mijn vriendin paragnoste Franny zei  "kijk eens in de spiegel " ze is met je meegelopen door het hele kasteel. Jij was het die haar kon helpen.

In de spiegel achter mij staat Louise. Het waren super opnames met hevige krachtvelden iedere dag weer Alle foto's zijn analoog: zwart-wit (400 asa ) Kleur: 200 Asa en Dia (100 en 400 asa)

 

EEN PAGINA TERUG | HOME | SHOP | CONTACT | TGH-FILM | YOU TUBE | DISCLAIMER