Al wil ons de weg wijzen naar de
ruďnes van La Bonne Espérance. Een verlaten cement- en
steenfabriek langs het kanaal. “Ik rijd niet mee. Het terrein is
bij nacht te gevaarlijk. Onlangs kocht Natuurpunt de vervallen
fabriek op. De vereniging wil in de ruďnes een kolonie
vleermuizen huisvesten.”
Vleermuizen. Dat klinkt alvast sinister.
Joost is meteen enthousiast om te ontdekken of er nog iets
anders fladdert. Op het jaagpad dat naar de fabriek leidt, doen
we een lugubere ontdekking. Het modderige pad ligt bezaaid met
afgekapte ledematen. Gelukkig zijn de armen en benen uit steen.
Bizar. Dit belooft niet veel goeds. “Ik voel hier iets. Het is
heel zwak. We zouden dichter moeten naderen”, stelt Joost.
Helaas kan dat niet. Prikkeldraad verspert de weg. Toch voelt
Joost van op afstand heel duidelijk een krachtbron. “Hier speelde
zich ooit iets verschrikkelijks af”, herhaalt hij.
Op de terugweg passeren we een loze visser.
De eenzaat vertelt dat vierhonderd meter verderop een boerderij
staat. Ongeveer op de plek die Joost daarnet aangaf. In die
boerderij sloeg de Kempense seriemoordenaar Peerke Verhaert op 1
februari 1968 gruwelijk toe. Samen met een kompaan slacht hij
boer Jan Mijnendonckx, zijn vrouw en haar broer. Voor een buit
van amper tweehonderd frank. Joost knikt instemmend. Hij wist
niet dat we hier zouden halt houden. Hij heeft nog nooit van
Peerke Verhaert en zijn moorden gehoord. Hoe hij dan de plek kon
aanduiden? Joost mag het weten. Wij zijn weg!
Bron: Gazet van Antwerpen.
2011

Vreemde foto maar wel raak!! Ik
voelde een aanwezigheid en op de foto staan 2 entiteiten rechts
beneden.
Het vreemde was dat de camera weigerde en net of het tegen werd
gehouden en toen toch een flits en daar was een heel donkere
foto cies op de plek van de verschrikkelijke moord door
Peerke Verhaert.
Wat opviel was dat er
verschillende krachtvelden aanwezig waren. Stefan en Al liepen
door en ik en de fotograaf liepen achter op. Misschien wel goed
ook want te veel dan voelt het niet zo best en snel.
maar hier en daar voelde ik aanwezigheid van Geesten. Je kon
alleen niet achter het prikkeldraad komen en het was donker dus
gevaarlijk. Hier en daar waren de krachtvelden heftig aanwezig
maar op de foto ging het niet goed. Ik had een snapshot
cameraatje bij me en die bezweek onder de donkere avond.

Aan de linkerkant een krachtveld